مقدار خوابی که هر شخص نیاز دارد مبتنی بر عوامل متعددی از جمله سن می باشد.کودکان معمولاً نیاز به ۱۶ ساعت خواب در روز و نوجوانان حدود ۹ ساعت به طور متوسط نیاز دارند. در اکثر بزرگسالان ۷ تا ۸ ساعت خواب شبانه بهترین میزان است. اگرچه، برخی از افراد ممکن است خواب کمتری ۵ ساعت یا بیشتر ۹ ساعت در روز داشته باشند. زنان در سه ماه اول بارداری اغلب نیاز به چند ساعت خواب بیشتر از حد معمول دارند. اگر، کسی طی روز های قبل از خواب محروم بوده است باید این مقدار افزایش یابد. خوابیدن خیلی کم موجب “وام خواب “می شود که مانند داشتن حساب بانکی است. سرانجام، بدن شما درخواست پس دادن وام می نماید. به نظر نمی رسد که ما با خواب کمتر از معمول و نیاز موافق باشیم، در حالی که اگر ما قبلاً یک برنامه محرومیت از خواب داشته باشیم ممکن است به دنبال آن قضاوت ، زمان واکنش و دیگر کارکردهای مان هنوز هم مختل شوند.

برای مطالعه بیشتر در زمینه خواب: نکاتی برای داشتن یک خواب خوب شبانه

با گذشت زمان و افزایش سن به سمت کهنسالی، افراد به خواب سبک تر و با فواصل زمانی کوتاهتری تمایل دارند؛ اگرچه، آنها عموماً نیاز به همان مقدار خواب همانند بزرگسالی دارند. حدود نیمی از افراد بالای ۶۵سال به کرات مشکلات خواب از جمله بیخوابی را گزارش می دهند و در بسیاری از سالمندان اغلب مراحل عمیق خواب خیلی کوتاه یا کاملا متوقف می شود. این تغییر ممکن است بخش نرمالی ازکهنسالی باشد یا ممکن است نتیجۀ مشکلات پزشکی باشد که در افراد سالمند به دلیل مصرف داروها و درمان های دیگر به واسطه این مشکلات متداول است. متخصصان بیان می کنند که اگر شما در طی روز حتی در طی فعالیت های کسل کننده احساس چرت می کنید، حتماً خواب کافی نداشته اید. اگر با ۵دقیقه دراز کشیدن مکرراً دچار خواب و بیداری می شوید احتمالاً محرومیت از خواب یاحتی اختلال خواب شدید داشته باشید. خواب های کوتاه مدت یا رؤیاهای خیلی خلاصه که به شکلی دیگر موجب از خواب پریدن شخص می شوند نیز یکی دیگر از علایم محرومیت از خواب می باشند. در بسیاری از موارد، افراد از چرت های کوتاه مدتی که تجربه می کنند، اطلاع ندارند. این عادت شایع” سوختن دوسرِ شمع” در جوامع صنعتی غربی موجب محرومیت از خواب شدیدی شده است که امروزه عملاً آنچه خواب آلودگی غیرعادی نام دارد نوعی هنجار محسوب می شود. در حالی که، بسیاری از مطالعات ثابت کرده اند که محرومیت از خواب خطرناک است.

افراد محروم از خواب از طریق شبیه سازی رانندگی یا انجام تکالیف هماهنگی چشم و دست مورد آزمایش قرار گرفتند که در نتیجه به همان اندازه بد یا بدتر از افراد مست عمل کردند. همچنین محرومیت از خواب، اثرات الکل بر بدن را نیز برجسته می سازد، طوری که شخص خستۀ مست بسیار بیشتر از شخص دارای استراحت کافی عملکرد مختل دارد. براساس وزات ملی امنیت ترافیک راه، خستگی راننده موجب برآورد ۱۰۰۰۰۰ تصادفات وسایل نقلیه و سالانه۱۵۰۰کشته می شود. از آنجائیکه، خواب آلودگی آخرین مرحله مغزی قبل از خواب و بیداری است، از این رو، راننده خواب آلود اغلب حادثه ساز است. کافیین و دیگر محرک ها قادر به غلبه بر حرومیت خواب شدید نمی باشند. انجمن ملی خواب توصیه می کند که اگر شما به سختی می توانید متمرکز شوید، اگر نمی توانید جلوی خمیازه خود را بگیرید یا اگر نمی توانید چند مایل طی شده اخیر را به یاد آورید، احتمالاً دچار خواب آلودگی شدید برای ادامه رانندگی هستید.